บ้านหมอนสูง

แต่เดิมมามีผู้อาศัยอยู่ในหมู่บ้าน 6 ครอบครัว คือ 1.นายเปียง – นางลอย เพิ่มพูน 2.นายมี – นางน้อย พร้อมญาติ 3.นายแสน – นางแก้ว ลำเชือก 4.นายห้อง – นางเงิน เรืองฤทธิ์ 5.นายหมด – นางปัน ลำดับ 6.นายไหล – นางน้อย ลำดับ ทั้ง 6 ครอบครัวอเข้ามาอยู่รืมห้วยแม่ราก เพื่อทำไร่ พื้นที่หมู่บ้านแต่เดิมรกไปด้วยป่าไม้ และมีงูชุกชุม จึงเข้าใจไปว่าถ้าไปหาครอบครัวทั้ง 6 ครอบครัว คือ ไปบ้านโพรงงู ต่อมามีหลายครอบครัวโยกย้ายมาจากที่อื่นๆ บ้าง เครือญาติของทั้ง 6 ครอบครัวบ้าง จึงเรียกชุมชนนี้ว่า “บ้านโพรงงู” เมื่อมีประชากรเพิ่มมากขึ้นมีการตัดไม้เพื่อปลูกสร้างบ้านเรือน หรือเพื่อทำการอย่างอื่น จึงมีการนำไม้ซุงมากองรวมกันกองสูงใหญ่เมื่อคนต่างหมู่บ้านผ่านไป – มา มองเห็นกองไม้ก็พดกันต่อไปว่าบ้านหมอนซุง ซึ่งต่อมามีการพัฒนาการด้านต่างๆ เจริญมากขึ้น ทางราชการเล็งเหนความสำคัญในพื้นที่เพื่อการเกษตรกรรม จึงมีโครงการสร้างฝายเก็บกักน้ำเพื่อการเกษตรขึ้น ชื่อฝายศรีเชลียง และมีการพัฒนาเรียกหมู่บ้านนี้ว่า บ้านหมอนสูง หมู่ที่ 10 แยกจากบ้านแม่รากใต้ หมู่ที่ 1 ตั้งแต่ ปี พ.ศ.2534 มีนายบุญธรรม กิจธาดา เป็นผู้ใหญ่บ้านคนแรก นายบุญเลิศ อยู่เย็น เป็นผู้ใหญ่บ้านคนที่ 2 และนายวัน ระวังภัย เป็นผู้ใหญ่บ้านคนปัจจุบัน

สภาพพื้นที่เป็นพื้นราบ มีลำคลองแม่รากไหลผ่านตลอดหมู่บ้าน ด้านตะวันออกมีลำห้วยแม่ตะเพียนทองไหลผ่าน และมีพื้นที่เป็นเนินเขาเล็กน้อย ประชากรส่วนใหญ่สืบเชื้อสายจาก จ.ลำปาง และจ.อุตรดิตถ์